NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Dzień dobry.
Gdzie jest?
W pokoju.
Po co to wszystko?
Znaleźliśmy twoje mejle z Séverinem.
Wszystko zorganizowałaś.
Namówiłaś go, żeby mnie znalazł,
i zmusiłaś do zabijania.
Po co miałabym cię w to wciągać?
Dla zabawy.
Wykorzystałaś go. Nic dla ciebie nie znaczy.
Masz bujną wyobraźnię.
On sam się ze mną skontaktował.
Przekazał swój mejl przez strażnika.
Wiem, kim jest, ale do niczego go nie namawiałam.
Stern, załatw transfer.
Spędzi noc pod wzmożonym nadzorem.
Nigdy więcej nie wyjdzie.
„Niech przemówi krew”.
To jego ostatnia wiadomość.
„Niech przemówi krew”.
Co to może oznaczać?
Nie mam ochoty na gierki.
Jest podrzutkiem.
Może chodzi o kogoś z rodziny?
Biologiczną matkę?
Nie rozumiem, jak możesz wciąż jej ufać.
Robi nas w konia. Chce zyskać na czasie.
Nie wiem, o co jej chodzi,
ale nawet, jeśli Séverin był jej wspólnikiem,
ona może pomóc nam go znaleźć.
Plan jest aktualny.
Tak?
Mam problem z drugim komputerem.
Nie mogę się włamać.
Rozpracowałem dwa hasła,
ale litery zmieniają kolejność i są oddzielone symbolami.
Co daje 150 tysięcy możliwości.
Zostawiłem program włączony. Idę do domu.
Rozumiem. Idź.
Dam znać.
Do jutra, Achille.
Ty też już idź. Odpocznij.
Dziś nic więcej nie wymyślimy.
Oby ta noc minęła spokojnie.
Oby.
Policja ma już podejrzanego.
To Baptiste Séverin.
Ma 44 lata i 183 cm wzrostu.
Jest słusznej postury.
Jeśli go widzieliście, zadzwońcie pod numer podany na ekranie.
Nie prowokujcie go.
Jest niebezpieczny i może być uzbrojony.
ODCINEK 2
Co się dzieje?
Wybacz. Nie jestem w nastroju.
Co ci się wczoraj śniło?
Nie pamiętam.
Słyszałam...
że wołałeś matkę.
Czasem widuję ją...
w snach.
A raczej koszmarach.
Odeszła tak nagle.
Nigdy o niej nie mówisz.
Twój dziadek też nie.
Może powinieneś.
Dopóki tego nie zamkniesz...
nie odbędziesz żałoby...
nie będziesz chciał dziecka.
MODLISZKA MORDERSTWO 1
NAŚLADOWCA
Achille?
Co się stało?
W końcu udało mi się włamać.
Coś znalazłem.
Jego zdjęcia rodzinne.
Czy nie jest kawalerem?
Jest.
Co to za ludzie?
Nie mam pojęcia.
Cześć, dzieciaki.
Kochanie.
Tatuś wrócił.
Kupiłem rogaliki.
Zdjęcia są przerobione.
Na wszystkich zastąpił twarz ojca swoją.
Być może to jego kolejna ofiara.
Sprawdź numery samochodu ze zdjęcia.
- Dobrze. - Powiem Feracciemu.
Nie jesteście głodne?
- Gdzie mój tata? - To ja, Lauro.
Ja jestem twoim tatą.
- Niech przemówi krew... - Co?
Może Jeanne miała rację
i ma to związek z biologiczną matką Séverina.
Syndrom odrzucenia,
mania prześladowcza...
Czy możemy odszukać jego matkę?
Zadzwonię do rejestru danych osobowych.
Marne szanse.
Thomas, każ siostrze jeść.
- Jedz. - Nie jestem głodna.
Zsiusiałeś się w spodnie?
W twoim wieku...
Zajmę się tym.
Przygotuję kąpiel. Zaraz wracam.
Nikt nie odbiera.
Wydrukuj list gończy.
Drukarka w korytarzu.
Powiedz Damienowi.
I?
Właściciel samochodu to Arnaud Duquesne,
naukowiec, żonaty z Laurence Duquesne.
Mają dwójkę dzieci, Thomasa i Laurę, 7 i 9 lat.
Adres?
24 Impasse du Marais w Asnières.
NAJLEPSZE WCIĄŻ PRZED NAMI
Policja! Rzuć broń!
Rzuć broń i odwróć się.
Broń!
Rzuć to!
Bo cię podziurawię.
Teraz na ziemię.
Ręce za siebie. Szybciej.
Co zrobiłeś z ojcem? Gdzie jest Duquesne?
Nie ruszaj się.
Gotowe.
Idziemy.
Ruchy.
W domu ani śladu ojca.
- Wciąż nic? - Niestety.
Żona Duquesne’a nic nie wie?
Nie. Zrobił jej zastrzyk, gdy spała.
- Nic nie pamięta. - A dzieci?
Zamknął je na klucz, ale nie skrzywdził.
Nie znali go.
Ale on ich - tak.
Obserwował dom i przerabiał rodzinne zdjęcia.
To bez znaczenia.
Chcę wiedzieć, czy Duquesne żyje.
Od zatrzymania Séverin milczy jak grób.
Przepraszam. Tak?
Co?
Chwileczkę.
Jak długo?
Tak.
To pewne?
Dziękuję.
Urzędnik z rejestru.
Biologiczna matka Séverina to Marie Duquesne.
- Matka Arnauda. - Właśnie.
Zmarła pół roku temu.
Séverina urodziła młodo i porzuciła. Później poznała ojca Arnauda.
Próbował się zemścić.
Zmuście go do mówienia.
Nie chcę oglądać na tej ścianie zdjęć Duquesne’a.
Jazda.
Wiernie odwzorowane, prawda?
Modliszka musi być zadowolona.
Znasz ją?
Dlaczego to robisz?
Dlaczego zabijasz?
To rozpustnicy.
Nie mamy na to dowodów.
Słabo szukacie.
Czym zawinił Arnaud Duquesne, twój przyrodni brat?
Bez niego byłbym szczęśliwy z matką.
Nie przez niego cię porzuciła.
Gdyby się nie urodził, zabrałaby mnie z sierocińca.
Ukradł mi życie.
Chciałeś się odwdzięczyć?
Dość tego.
Zabiłeś Arnauda Duquesne’a?
Utopiłeś go tak, jak Modliszka swoją czwartą ofiarę?
Gdzie jest?
Gdzie?
Z mężem też tak rozmawiałaś? Nic dziwnego, że odszedł.
Coś powiedział?
Powtórz.
Współczuję tylko małemu.
Co ty gadasz?
Skąd wiesz, że mam syna?
- Ma 12 lat. - Ty popaprańcu!
Szofia!
Przestań.
Pieprzony czubek!
- Puszczaj! - Zostaw go.
Uspokój się.
Wynocha!
Praca w urzędzie ma swoje plusy.
Co zrobiłeś Duquesne’owi?
Cierpliwości. Wkrótce się przekonasz.
Żyje?
Modliszka musiała być dobrą mamą.
Ciężko przeżyła rozłąkę.
Boisz się, że się wygadam?
Dochowam tajemnicy. Dla niej.
- Cześć! - Cześć.
Wyglądasz potwornie.
Źle spałam.
Przez dziecko?
- Wciąż się staracie? - Chciałabym.
On nie jest w humorze.
Przez pracę.
Nie sądzę.
Drzwi.
Właź.
- To przez jego matkę. - Matkę?
Nie zginęła w samolocie?
Tak. Miał 10 lat.
Chyba wciąż się nie otrząsnął.
W dodatku nie chce o tym mówić.
Wydaje mi się, że rozmawiał o niej z dziadkiem.
Co mówili?
Coś w stylu...
„Do tej pory twoja matka nie istniała”.
- Jakoś tak. - I tyle?
Później zamknęłam okno.
Nie byłaś ciekawa?
Ja słuchałabym dalej.
Widzieli mnie.
- I? - Mówi, że Duquesne żyje.
- Żąda adwokata. - Co?
Żartujesz? Zabił trzy osoby.
Chciał skrzywdzić matkę i dzieci.
Śmieje nam się w twarz,
a my mamy czekać, aż przyjedzie adwokat?
Myślałaś, że bicie go coś zmieni?
- Wystarczy. - Chcesz złamać procedurę?
Dość!
W porządku.
Kiedy znajdziemy trupa,
ty poinformujesz panią Duquesne.
Zobaczysz, jak to jest.
W obyczajówce tego nie było.
Wie, kim jestem.
Wie o mojej matce.
Wykorzystała go, by do mnie dotrzeć.
Nie rozumiem.
Dlaczego mu powiedziała?
- Zawsze chciała cię chronić. - Czyżby?
Mordując osiem osób?
Gdyby nie zmiana nazwiska, wciąż byłbym jej synem.
Nie ja wpadłem na to, by zmienić jej tożsamość.
To ona.
W zamian przyznała się do siedmiu zabójstw.
Mieliśmy dowody tylko w ostatniej sprawie.
To był jej pomysł.
Chciała cię oszczędzić.
Wiem, jak zmusić Séverina do gadania.
Witaj, Baptiste.
Co tu robisz?
Gdzie jesteśmy?
Nie sądziłam, że wiesz o Damienie.
Domyśliłem się, kiedy kazałaś mi go znaleźć.
Chciałem wiedzieć, kim dla ciebie jest.
Nie było łatwo. Twój sekret jest dobrze strzeżony.
I tak pozostanie.
Nikt nie może wiedzieć.
- Przysięgam. - Dobrze.
A więc to ty mnie naśladujesz.
Jesteś dumna?
Zabijam jak ty.
Nie prosiłam o to.
Chciałem cię zadowolić.
Pomogłaś ukoić mój ból.
Podejdź.
Jak się czułeś, gdy umierali?
Co robili?
Mówili coś?
Błagali o litość?
Jak ich wykończyłeś?
Podobało ci się, jak krew tryskała ci na twarz
przy odcinaniu głowy?
Opowiedz mi, Baptiste.
Chcę wiedzieć.
Powiedz, Baptiste.
Myślałem o tobie.
To dodało mi sił.
Jesteś słaby.
Odrażający.
Chciałeś ukraść bratu rodzinę?
Jego żona i dzieci cię nienawidzą. Życzą ci śmierci.
W naturze istoty takie jak ty giną.
Są wypychane z gniazda.
Twoja matka dobrze zrobiła.
Po co karmić darmozjada?
Żaden z ciebie naśladowca. Nie potrafisz zabijać.
Nie potrafię.
Ale Arnaud umrze.
Zabiję go.
Żyje.
Gdzie jest?
- Tam, gdzie wszystko się zaczęło. - To znaczy?
Twój brat nie jest winien tego, co zrobiła matka.
Możesz wyjść z tego cało.
Jeśli go oszczędzisz, wybaczą ci.
Mów, Baptiste.
Mów.
Dalej, chłopcze.
Gdzie on jest?
- Mów! - Nie!
Musi umrzeć! Zapłaci mi!
Wykorzystałaś mnie, bo chcesz wiedzieć, gdzie jest.
Pracujesz z glinami!
Jesteś złą matką!
Pomagasz im, żeby Damien ci wybaczył.
Kiedy Arnaud umrze, rozpowiem, kim jesteś ty i twój syn!
Słyszysz?
Wszyscy się dowiedzą!
- Wszyscy! - Odbiło mu.
Dość tego.
Wypuśćcie mnie!
Otwierać!
Pokażę ci, kim jestem!
Co to było?
- Zrobiłam, o co prosiłeś. - I co teraz?
Co, jeśli się wygada?
Mogę się nim zająć.
Kiedy?
Świetnie.
Załatwione.
Séverin pojedzie do psychiatryka. Zamkną go w izolatce.
Będzie siedział cicho.
- Tam, gdzie wszystko się zaczęło. - To znaczy?
- Halo? - Szofia.
Sprawdź miejsce urodzenia Séverina.
- Chwilę. Achille. - Co?
Gdzie się urodził?
- Clamart. - W Clamart.
- Jest tam oddział położniczy? - Oddział położniczy?
- Szpital Antoine’a Bléclère’a. - Jedźcie tam.
Po co?
Zabije brata w szpitalu, w którym go porzucono.
- Skąd wiesz? - Później wyjaśnię.
Powiadom wszystkich.
Szukajcie przy źródłach wody.
W basenach, łazienkach...
Wszędzie, gdzie da się utopić człowieka.
Jedziemy do Clamart!
- Duquesne może tam być. - Skąd wiesz?
Ja nic nie wiem.
Dam znać.
W drogę!
Pomocy!
Ratunku!
Halo?
Tak.
Już idę.
Jestem w środku!
Powiesz mi, co tu robimy?
Później.
Tu w prawo.
I?
Szukamy.
Słucham.
Basen czysty.
Przyjąłem.
Basen rehabilitacyjny czysty.
Rozumiem.
Pokaż tego faceta.
To on.
- Pokaż, skąd przyszedł. - Tutaj.
Czysto.
Przyjąłem.
PIWNICA
Dalej się nie da.
Na dole nie ma zasięgu.
- Co jest w piwnicy? - Grzejnik, generator i pralnia.
Przewiń.
Przywiózł go w wózku.
Szybko!
Z drogi!
Wyłączyć pralki!
Cholera!
Tu jest!
Zablokowane!
Idź po lekarza!
Trzeba podważyć.
Proszę pana!
Szybko!
Z drogi!
Szybciej.
Ostrożnie.
- Na ziemię. - Przepuśćcie lekarza.
Jeśli mnie pan słyszy, proszę ścisnąć moją dłoń.
Trzeba reanimować.
Mamy go. Jest nieprzytomny.
...sześć, siedem, osiem...
Dobrze.
Wypluj.
Oddychaj. Bardzo dobrze.
Pani Duquesne, kilka pytań
dla telewizji.
- Widziała go pani? - Zjeżdżajcie.
Już dobrze.
Chwileczkę...
Wyłącz to!
Jak się czuje?
Jest w szoku, ale wyjdzie z tego.
Przyszła pani Duquesne.
Ładnie rozegrane.
Skąd wiedziałeś?
No co?
Przycisnąłem Séverina, żeby zaczął gadać.
Wycofał się z pierwszych trzech morderstw,
ale przyznał do tego.
Wziąłem pod uwagę jego obsesję
i połączyłem fakty.
Blefował.
Gdzie jest?
Miał załamanie.
Feracci umieścił go w szpitalu.
Robimy postępy.
A raczej ty robisz.
Tak uważasz?
Jeśli mówi prawdę, morderca wciąż jest na wolności.
Gallieni, odprowadź żonę.
Bertrand, przegoń dziennikarzy.
Dzięki.
W szpitalu wciąż panuje chaos.
Na miejscu jest policja.
Nie wiadomo, czy ofiara była...
Jakim cudem dowiadują się tak szybko?
Dziś wszystko można kupić.
No tak.
Co o tym myślisz?
Séverin nie jest tym, którego szukamy.
Wykorzystał medialny szum, by przypisać sobie morderstwa.
Chciał rozgłosu.
To ślepy trop.
W jakim jest stanie?
Nie najlepszym.
Naszpikowali go lekami.
Jeśli wróci do zmysłów
i zacznie paplać o naszej uroczej wspólniczce,
rozpęta się prawdziwa burza.
Dopilnuj, żeby pozostał w cieniu.
W razie czego
zamknij mu usta.
- Tak jest. - Co zrobimy z Modliszką?
Trzeba przyznać, że bardzo nam pomogła.
Kontynuujmy współpracę.
Obyś wiedział, co robisz.
Jasne.
Dzień dobry.
Duquesne przeżył.
Dzięki twojej pomocy.
Choć ludzkie życie niewiele dla ciebie znaczy.
Czy to podziękowanie?
Wszystko poplątałeś.
On nie zasłużył na śmierć.
Podejdź.
Pozwól się dotknąć.
Tylko raz.
Zabiłaś mojego ojca?
Wyznałam grzechy 25 lat temu.
Jaki był?
Błąd młodości.
Agresywny pijak.
Dobrze, że zniknął.
Halo?
Witaj, chłopcze.
Podobno kogoś aresztowałeś.
Nie mogę o tym mówić,
ale to nie jego szukamy.
Dzwonię w innej sprawie.
Chcę cię spytać o ojca.
- Chcę wiedzieć, czy... - Czy co?
Mówiłem ci setki razy.
Pewnego dnia zniknął bez śladu.
Zniknął czy umarł?
Nie wiem, co się z nim stało.
Dlaczego pytasz?
Muszę wiedzieć.
Znajdź tego świra i zakończ sprawę.
Twoja matka wróci do więzienia
i będzie jak dawniej.
Jasne.
- Cześć! - Już jesteś?
- Miałeś udany dzień? - Tak.
Za miesiąc mamy wycieczkę szkolną. Możemy zabrać rodziców.
- Tak? - Pójdziesz?
- Dlaczego płaczesz? - Nie płaczę.
- Mam coś w oku. - W obu?
Tak.
- Pójdziesz z nami? - Postaram się.
Ekstra!
- Idź odrobić lekcje. - Dobrze.
Co się dzieje?
Posłuchaj...
Słucham.
To ci się nie spodoba.
Nie chcę cię stracić.
Pragnę być z tobą.
Ale nie chcę dziecka.
Damien, pomożesz mi w matematyce?
- Nic nie rozumiem. - Już idę.
Dlaczego tak się katujesz?
Nie znam lepszego człowieka.
Jesteś dobry.
Kolejny zwrot w sprawie serii morderstw.
Główny podejrzany, Baptiste Séverin, wycofał swoje zeznania.
Człowieka, którego porwał, znaleziono w szpitalu w Clamart
dzięki szybkiej akcji policyjnej.
Relacja Laury Piedelièvre i Stéphana Bincha.
Ta scena przyprawia o gęsią skórkę.
Mężczyzna spędził kilka godzin w pralce pełnej wody.
Policjanci uratowali go w ostatniej chwili.
Teren szpitala został zabezpieczony.
Pacjenci są w szoku.
Prefekt przypomina,
że podejrzany wycofał zeznania...
- Tak? - Dobry wieczór. Policja.
Pański sąsiad zgłosił włamanie.
Co?
Podejrzany uciekł przez ogród.
- Możemy się rozejrzeć? - Już otwieram.
ROZPOZNAWANIE HASŁA
SYSTEM ZABEZPIECZANIA DOMU
Idę spać.
Napisy: Stefania Kolanowska